Katarzyna Groniec - Konstelacje

Album „Konstelacje” to taka łamigłówka, a może układanka? Może to być odkrywanie, wędrówka, poddanie się emocjom albo wszystko razem.

Pewnie warto zwrócić uwagę na jedno słowo w tytułowym utworze Konstelacje: eon. Eon może oznaczać miliard lat, ale może to też być niezdefiniowany bliżej czas od powstania naszego Wszechświata do jego nieuchronnie nadchodzącej zagłady. Nie powinno nas to jednak martwić – Wszechświatów jest wiele, a George Saunders, którego proza zainspirowała artystkę do napisania piosenki „Kto” twierdzi, że między nimi jest jeszcze Bardo.

W ten album można wejść głębiej, ale można inaczej, tylko na emocji, pokładach własnej wrażliwości i oceanie własnych, indywidualnych skojarzeń – to wszystko jest przecież takie ulotne... Przecież każdy ma swoją rybę, każdy na swój sposób czuje tego chłopca o buzi miękkiej jak kwiat tulipanowca, każdy ma swoją niezgodę i swój własny bunt, każdy szuka swego własnego spokoju i własnej równowagi. Każdego dnia ryba jest inna, chłopiec jest inny, a nasz spokój i równowagę odnajdujemy w czymś innym. Może też nie być kolejnego dnia – tutaj, bo gdzieś na pewno jest.

Słowa: K. Groniec, B. Wrońska, P. Wojtanowski;
Muzyka: K. Groniec, B. Wrońska, P. Wojtanowski, T. Waldowski

2023, Digipack z tekstami

Spis utworów:

1. Ku światłu (z udziałem Ireny Santor)
2. Ballada o Evelyn McHale
3. Konstelacje (z udziałem Barbary Wrońskiej)
4. Calm down
5. Do domu
6. Ratunku!
7. Nie ma nieba
8. Na pohybel
9. Kto
10. Zostaw
11. Lux

Tu możesz posłuchać fragmentów utworów